Wykorzystanie zadań gry „Szafa” na zajęciach terapeutycznych

Insert Jak Napisac dobry IPET

Jakiś czas temu obiecaliśmy wprowadzić na blog cykl wpisów prezentujących scenariusze zajęć terapeutycznych z wykorzystaniem gier znajdujących się w ofercie DrOmnibus. Pisaliśmy już o grze „Na wsi” (opis wykorzystania tej gry znajdziecie tutaj), a dzisiaj chcielibyśmy pokazać Wam jak podczas zajęć wykorzystać grę „Szafa”.  

Wykorzystanie gry „Szafa” na zajęciach terapeutycznych

  Ćwiczona sfera: umiejętności matematyczne Umiejętność szczegółowa: różnicowanie (umiejętność rozpoznawania elementów identycznych) Szacowany czas trwania zajęć: 30 min Liczba zajęć: wg indywidualnych potrzeb dziecka. W założeniu uznajemy, że umiejętność jest opanowana, jeśli dziecko rozwiązuje zadania z min. 70% skutecznością. Wykorzystane pomoce terapeutyczne: gra „Szafa”, pary przedmiotów (konkrety – dla dzieci nie rozumiejących symboli) wg pary obrazków (gry typu lotto obrazkowe, memory)   Podczas pierwszych spotkań terapeutycznych gra „Szafa” posłużyć nam może jako narzędzie sprawdzające poziom rozumienia zwrotu „TAKI SAM”umiejętności różnicowania. W zależności od stopnia rozwoju umiejętności grę możemy wykorzystywać w całości (dla dzieci u których nie jest wykształcone pojęcie „taki sam”) lub tylko dwa ostatnie poziomy (głównie nacisk kładziony jest na rozwój i doskonalenie percepcji wzrokowej, umiejętność analizy i syntezy wzrokowej, eliminację bodźców wizualnych nieistotnych w danej chwili, rozwój umiejętności samodzielnej pracy – ciągłej).  

Screenshot_2014-11-13-12-06-48

Wariant 1

Dziecko nie rozumie pojęcia „taki sam” oraz nie jest w stanie pracować w oparciu o symbol, wymaga zaprezentowania konkretnego przedmiotu (nie potrafi rozwiązać poziomu 1 gry). Zajęcia rozpoczynamy od rozwinięcia umiejętności dopasowywania takich samych elementów na konkretach: na stole kładziemy dwa takie same przedmioty i prosimy dziecko by je dopasowało. coque iphone 8 Jeśli mu się to nie udaje stosujemy podpowiedź manualną/fizyczną. soldes coque iphone pas cher W sytuacji opanowania polecenia wprowadzamy trzeci element – zakłócający – ponawiamy polecenie dopasuj. Wraz ze wzrostem umiejętności dodajemy kolejne pary elementów podobnych oraz dystraktorów. W dowolnie wybranym przez nas momencie (nie na pierwszych zajęciach) dajemy dziecku ponownie grę. Warto w ramach przerwy pomiędzy kolejnymi próbami wprowadzić poziom modelowania oczekiwanych akcji (poziom 1) celem umocnienia podpowiedzi wizualnej. coque iphone xs max  

Screenshot_2014-11-13-12-03-10
 
Screenshot_2014-11-13-12-03-59
Jeśli dziecko wykazuje dalszy brak zrozumienia polecenia w grze (nie odnajduje takich samych przedmiotów) pomimo wcześniejszych ćwiczeń, należy wprowadzić wizualne łączenie symbolu z konkretem – celem ułatwienia zrozumienia, że miś na obrazku to też miś, nie tylko ten którego można dotknąć, więc obrazki także mogą być „takie same”. Jeśli dziecko opanowało tę zależność wprowadzamy (w zależności od naszych preferencji) ponownie grę, lub obrazki typu lotto czy memory. Praca na materiale obrazkowym, szczególnie początkowo może być łatwiejsza dla dziecka (kwestia panowania nad materiałem zadaniowym). Jeśli decydujemy się na wersję papierową warto początkowo układać obrazki w rzędach (stopniowo zwiększamy liczbę elementów w rzędzie) później stosujemy rozsypanki nieuporządkowane. Pracę rozpoczynamy od podawania dziecku jednego obrazka, który ma zostać dopasowany. Następnie rozkładamy przed dzieckiem wszystkie obrazki do dopasowania (zaznaczamy jednak w widoczny sposób podział pomiędzy obrazkami do dopasowania). coque iphone 8 Jeśli dziecko potrafi dokonywać różnicowania w taki sposób, pracujemy na nieuporządkowanej rozsypance. Trzeba pamiętać, że wraz ze wzrostem liczby elementów powinniśmy od nowa przechodzić przez każde kolejne warianty ułożenia na stole obrazków. W celu sprawdzenia poziomu nabycia umiejętności posługujemy się grą. soldes coque iphone  

Wariant 2

Dziecko nie rozumie pojęcia „taki sam” jednak nie wymaga pracy na konkrecie (rozwiązuje poziom 1).  

Wariant 3

Dziecko rozumie pojęcie „taki sam”, lecz ma problemy w pracy ciągłej, dopasowuje tylko jedną parę, widoczne są zaburzenia w zakresie percepcji wzrokowej. W ramach ćwiczenia umiejętności, zgodnie z określonym przez nas interwałem czasowym, podopieczny gra na wszystkich poziomach „Szafy”. coque iphone 2019 pas cher Aby jednak nie nudzić dziecka oraz nie osłabiać jego koncentracji częściej wybieramy poziomy 3, 4, 5. W celu rozwijania tej umiejętności możemy wprowadzić zadania z wariantu 1 (lotto, memory). Opierając się na zadaniach z gry „Szafa” warto zwrócić dziecku uwagę na zabawę swobodną z elementami gry. Pozwala ona na dalsze rozwijanie rozumienia pojęcia „taki sam” w sposób wolny od oceny.  

Screenshot_2014-11-13-12-00-43
  Niezależnie od wybranego wariantu, gra ta stanowi punkt wyjścia do pracy (rozumienia) nad pojęciami: „taki sam”, para, dwa, które są podstawą umiejętności tworzenia prostych zbiorów. Gra „Szafa” ma także duży wpływ na rozwój umiejętności: syntezy i analizy wzrokowej, koncentracji uwagi, utrzymywania motywacji aż do pełnego wykonania zadania (połączenie wszystkich par, nie tylko jednej).

Udostępnij post:
Avatar
Psycholog, oligofrenopedagog, terapeuta EEG Biofeedback. Pracuje z dziećmi i z młodzieżą z zaburzeniami rozwoju i zachowania. Pracowała jako psycholog i koordynator oddziału wczesnego wspomagania rozwoju dziecka w Ośrodku Rehabilitacyjno-Edukacyjno-Wychowawczym w Myślenicach. Obecnie współtworzy multimedialne rozwiązania wspierające edukację i terapię dzieci DrOmnibus. Prowadzi zajęcia terapeutyczne dla dzieci z wykorzystaniem tabletów w Fundacji Hipoterapia w Krakowie. Pasjonatka nowych technologii.